L e WAGON rOSE
*** à Elle
L'hiver, nous irons dans un petit wagon rose
Avec des coussins bleus.
Nous serons bien. Un nid de baisers fous repose
Dans chaque coin moelleux.
Tu fermeras l'oeil, pour ne point voir, par la glace,
Grimacer les ombres des soirs,
Ces monstruosités hargneuses, populace
De démons noirs et de loups noirs.
Puis tu te sentiras la joue égratignée...
Un petit baiser, comme une folle araignée,
Te courra par le cou...
Et tu me diras: "Cherche!" en inclinant la tête,
Et nous prendrons du temps à trouver cette bête
Qui voyage beaucoup ...
Arthur Rimbaud
***
VAGONI ROZE
*** Asaj
Dimrit do shkojmë në një vagon të vogël rozë
Stolisur an' e kend me jastëkë të butë blu.
Do ndjehemi aty rehat mire e bukur.
E në çdo kënd si ne pupla rehatuar mrekulli
Do ngremë fole puthjesh pa mbarim.
E ti do mbyllësh sytë për të mos parë
Në pasqyrë përqeshjet e hijeve të natës,
Të frikshmet figura përbindëshe idhnake,
Ata demonë e ujq të zinj.
Një gudulisje do ndjesh ti pastaj në faqe...
Mbi qafë si një merimangë e trullosur
Një puthje e embël do të ledhatojë …
E ti kokë ulur do më thuash: Kërkoje !
E ne s’do ngutemi ta gjejmë me nxitim
Atë insekt që udhëton pambarim …
( Në vagon, më 7 tetor 1870 )
Shqiperoi: Vasil QESARI ©