Jacques Prévert

 
LE JARDIN 
 
Des milliers et des milliers d'années
Ne sauraient suffire
Pour dire
La petite seconde d'éternité
Où tu m'as embrassé
Où je t'ai embrassé
Un moment dans la lumière de l'hiver
Au Parc Montsouris à Paris
À Paris
Sur la terre
La terre qui est un astre.

Jacques Prévert

***

PUTHJA
 
Mijra e mijra vjet
Nuk do kishin mjaftuar,
Për të treguar
Të voglën sekondë pafundësie
Kur ti më përqafove,
Ku unë të përqafova.
Ish një çast ne dritën e dimrit
Në Parkun Montsouris në Paris.
Në Paris.
Mbi toke.
Mbi këtë tokë që është një yll …

( Shqipëroi: Vasil QESARI )