La courbe de tes yeux ...

Dora Marr - photographié par Picasso

Le poème "La courbe de tes yeux" est l'avant dernier du premier recueil de poèmes de Paul Eluard "Capitale de la douleur" publié en 1926 et dédié à sa muse : Gala. "La courbe de tes yeux" est un hymne à la joie d'aimer et au bonheur amoureux partagé. Aimer la femme, c'est aimer le monde, elle est le passage du rien au tout. Ici tout commence avec le surgissement de la femme aimée. C'est un poème caractéristique de la poésie Elaurdienne, dans son essence, une poésie d'amour reflétant un univers féminisé ou l'amour intègre tout, formes et couleurs, mouvements et structures. Cet amour ne forme pas seulement la substance du monde, mais c'est lui qui le construit et le fait exister. 


                             LA COURBE DE TES YEUX

                                    La courbe de tes yeux fait le tour de mon coeur,
                                                Un rond de danse et de douceur, 
                                     Auréole du temps, berceau nocturne et sûr, 
                                       Et si je ne sais plus tout ce que j'ai vécu
                                   C'est que tes yeux ne m'ont pas toujours vu. 

                                            Feuilles de jour et mousse de rosée, 
                                            Roseaux du vent, sourires parfumés, 
                                            Ailes couvrant le monde de lumière,
                                            Bateaux chargés du ciel et de la mer,
                                       Chasseurs des bruits et sources des couleurs,
                                            Parfums éclos d'une couvée d'aurores
                                           Qui gît toujours sur la paille des astres, 

                                           Comme le jour dépend de l'innocence
                                        Le monde entier dépend de tes yeux purs 
                                       Et tout mon sang coule dans leurs regards. 

                                               ("Capitale de la douleur" - 1926)

 

    Pablo Picasso. Dora Maar. 1941. Oil on canvas. The National Gallery of Art, Washington 

"Kurba e syve të tu" e poetit të shquar francez Pol Elyar, e cila i dedikohet të dashurës së tij "legjendare" Gala, është poezia e fundit me të cilen ai ka mbyllur përmbledhjen e njohur poetike "Capitale de la douleur" (Kryeqyteti i dhimbjes), botuar më 1926. Kjo poezi është cilesuar një himn gëzimi për dashurinë dhe lumturinë e  atyre që e ndajnë atë së bashku. Të duash një grua, do të thotë të duash botën, universin, njerëzit sepse ajo sipas poetit, është ura e cila të çon nga hiçi në gjithçka. Është kjo një poezi tipike e stilit të Paul Eluard, një poezi e cila në thelbin e saj reflekton një univers të frymëzuar nga femra ku në dashurinë për të futet gjithçka, natyra e gjithësia, format dhe ngjyrat, lëvizjet dhe strukturat ... 

Shqipëroi: Vasil QESARI

 
KURBA E SYVE TE TU
 
Kurba e syve të tu qarkon zemrën time,
e rrotull saj vallen hedh plot ëmbëlsi
si një aureolë kohe e djep nate i sigurtë.
E në se s’mbaj mend ç’kam jetuar më parë,
kjo vjen nga që sytë e tu s’më kishin parë.
 
Ato janë gjethe mëngjesi e myshk vese,
kallama erëpritës, buzëqeshje plot parfum,
krahë që mbulojnë botën plot dritë,
anije mbushur plot qiell e det blu,
gjahtarë zhurmash e burim ngjyrash,
parfume që çelin nga gjithësi aurorash
lart mes yjesh ku prehen pafundësisht.
 
Ashtu si dita që varet nga pafajësia jote,
ashtu dhe bota varet nga hirësia e syve të tu, 
e gjaku i qenies sime rrjedh në të tyret shikime.

 ("Capitale de la douleur" 1926)