Paul Geraldy ( Toi et Moi ) - 1885

  

MUNGESE

S’është pikërisht tani që ikën

Që më ke lënë e më braktis,

Po s’ka gjë, shko e vogla ime

Mos vono, shpëto e rrugën nis !

Kështu e largët në mungesë

Tashmë për mua je dhe më pranë,

Ndjej që më flet e unë të veshtroj

Mërguar larg në mugëtire pa anë.

Si në mjegull të prek me dorë.

Ti me  mban peng më ngazëllen,

Për ty tani s’kam më nevojë

Kujtimi yt shpirtin ma ushqen.

Tashmë të zbehtë si brym’ e rrallë,

Të trembur, hezituese e të pabesë,

Të therras eja por ti shket e ikën.

Ti më mungon e unë më kot të pres !  

Shqiperoi: Vasil QESARI

ABSENCE

Ce n'est pas dans le moment

où tu pars que tu me quittes.

Laisse-moi, va, ma petite,

il est tard, sauve-toi vite!

Plus encor que tes visites

j'aime leurs prolongements.

Tu m'es plus présente, absente.

Tu me parles. Je te vois.

Moins proche, plus attachante,

moins vivante, plus touchante,

tu me hantes, tu m'enchantes!

Je n'ai plus besoin de toi.

Mais déjà pâle, irréelle,

trouble, hésitante, infidèle,

tu te dissous dans le temps.

Insaisissable, rebelle,

tu m'échappes, je t'appelle.

Tu me manques, je t'attends! 

Paul Geraldy ( Toi et Moi ) - 1885