
MJAFT ME !
Mjaft më
me kotësinë e këtyre ditëve
pa kufi mes dritës dhe errësirës!
Mjaft më
me ketë balte të neveritshme
në shuajt e këpucëve, duar e fytyre !
Mjaft më
me këtë ushqim anemik e të pakët,
të denjë për katërkëmbëshit pa arsye !
Mjaft më
me shoqërinë e padëshiruar
të Mërzitjes,Trishtimit e Revoltës !
Mjaft më
me ftohtësinë e këtij vendi
që të shtyn reumatizmin e shpirtit !
Mjaft më
me këtë ferr polar
që zemrat ngrin si blloqe të kuq akulli !...
( Backe - Skrapar 1971)